ဘိရမာ၀ါးတားဂိတ္ အပိုင္း- ၄

 အိုး၀ေဦးညိဳျမ
အပိုင္း ၃မွအဆက္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္

(သတင္းစာမ်ားႏွင့္ အဆက္ျပတ္ ေစ) ဆိုေသာ ဩန္ၾကားခ်က္မွာ ဖဆပလ အေနျဖင့္ ပါတီ၀င္ အေပါင္းတို႔အားေပး ပို႔ျခင္း ျဖစ္သည္။ ပါတီ၏ ျပန္ၾကားေရး ဌာနမွဴး၏ အေရးတႀကီးျပန္န္ၾကားခ်က္ကို မတ္လ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္သည္ မွာ ---

ရဲေဘာ္တုိ႔ ---

          ယခု ငါတို႔သည္ ဖဆပလ၏ ဆန္႔ က်င္ေရးတပ္ဦးျဖစ္ေသာ သတင္းစာမ်ား အားလံုးျဖင့္ အဆက္ျဖတ္ထားၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္ျငားလည္း ျပည္သူလူထု အျမင္မွန္ေပးရန္ အတြက္ ေအာက္ပါ သတင္းစာမ်ားကိုသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ မွ အသိအမွတ္ျပဳထားသည္။ ထိုေၾကာင့္ ရဲေဘာ္တို႔၏ ရပ္ကြက္တြင္းမွ ရရွိေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္ တုိင္းျပည္သို႔ ထုုတ္ျပန္ လိုေသာ သတင္းမ်ားကို ဖဆပလအဖြဲ႕ ခ်ဳပ္သို႔ တုိက္႐ိုက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တုိက္နယ္ ၀ါဒႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးမွဴးကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဖာ္ျပပါသတင္းစာ မ်ားသို႔ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေပးပို႔ၾက ေစလိုပါသည္။

          ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာ သတင္းစာမ်ားမွာ (၁) ဖဆပလ သတင္းစဥ္။ (အထူးထုတ္)။ (၂) ေတာင္သူလယ္သမားအသံ။ (၃) လုပ္သားလမ္းျပ။ (၄) အလုပ္သမားေခတ္။ (၅) တကယ့္အာဏာမ်ား ျဖစ္သည္။ ၎င္း သတင္းစာမ်ားသည္ ရန္ကုန္တြင္ သာမက ျမန္မာ တစ္ျပည္လံုးသို႔ ျဖန္႔ခ်ိလ်က္ရွိ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဲေဘာ္တို႔ ေပးပို႔ေသာ သတင္းမ်ားကို သတင္းစာမ်ားတြင္ ထည့္ သြင္းေပးသင့္က ေပးမည္။ အသံလႊင့္ သင့္သည္မ်ားကို လႊင့္ေပးမည္။ အထူးမွာ မိမိတို႔ရရွိေသာ သတင္းမ်ားကို အထက္ ေဖာ္ျပပါ သတင္းစာမ်ားတြင္ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပၾကပါရန္ႏွင့္ ရဲေဘာ္တို႔ ရပ္ကြက္ အလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားကပါ ဖဆပလ ဆန္႔က်င္ဘက္ တပ္ဦး သတင္းစာမ်ားႏွင့္ အဆက္ျဖတ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္၍ အျမန္ေပးပို႔ၾကရန္ ဩန္ၾကားပါသည္။

ေသးငယ္ေသာမီးမဟုတ္

အေျခအေနမွာ တစ္ေန႔တစ္ျခား ထိုသို႔ တင္းမားမႈ တိုးတက္ခဲ့ရာ ျမန္မာ့အလင္း ေခါင္းႀကီးပိုင္းမွ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးသားေ၀ဖန္ခဲ့၏။

          စစ္ၿပီးသည့္ေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေ၀ဒနာႀကီး ၃ ႀကိမ္ ခံစားခဲ့ရသည္။ ၁၉၄၆ ခု စက္တင္ဘာလတြင္ အေထြ ေထြ သပိတ္ႀကီးမ်ား ေပၚေပါက္ေလရာ တုိင္းျပည္ ပ်က္လုနီးနီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုတြင္ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ေန႔၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွဴးရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး အခ်ိဳ႕သည္ လူမသမာ တို႔ လက္ခ်က္ျဖင့္ က်ဆံုးခဲ့၍ တုိင္းျပည္ အ၀န္းႀကိမ္းမီးအံုး သကဲ့သို႔ ပူေဆြးခဲ့ၾက သည္။

          ယခုတစ္ဖန္ ႏုိင္ငံေရး အစည္းအ႐ံုး ႀကီးတစ္ခုႏွင့္ သတင္းစာတိုက္မ်ား ျဖစ္ပြား ေသာ မီးသည္ လွ်င္ျမန္စြာ ကူးစက္ ေတာက္ေလာင္ လွ်က္ရွိသည္။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္စလံုးက တင္းမာစြာ ေျခလွမ္းလ်က္ ရွိၾကသည္။ ထိုမီးသည္ ေသးငယ္ေသာ မီးျဖစ္သည္ဟု ကၽြႏု္ပ္တို႔ မယူဆေပ။ သို႔ရာတြင္ ေရွးက ေတာက္ေလာင္ခဲ့ေသာ မီးမ်ားတြင္ ၿငိမ္းသတ္ရန္ ေဆးနည္းမ်ား ရွိခဲ့သည့္နည္းတူ ယခုမီးကိုလည္း ၿငိမ္း ေအးရန္ နည္းေကာင္းမ်ားစြာ ေတြ႕ရွိဦး မည္ဟု ကၽြႏု္ပ္တို႔ ယံုၾကည္ေပသည္။

          ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီး တုိ႔က တရားဥပေဒအရ ႏွစ္ဖက္စလံုး ကိုပင္ မေထာက္မညႇာ အေရးယူပါမည္ဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားၿပီးကာမွ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ဗႏ္ၶဳလပန္းၿခံ၌ က်င္းပ ေသာ ဆိုရွယ္လစ္လူထု စည္းေ၀းပြဲ၌ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က သြားေရာက္ ေျပာၾကား ေသာ မိ္န္႔ခြန္းေၾကာင့္ သတင္းစာဆရာ မ်ားက ပိုမို စိမ္မခ်မ္းသာျဖစ္ၾကရေလ သည္။ ထိုမိန္႔ခြန္း၌ သခင္ႏုက ဒုတိယမိ္ၸ သတင္းစာ တုိက္႐ိုက္ခ်ိဳးပြဲ လုပ္ၾကဦး မည္ဟု သတင္းရ၍ ပရိယာယ္ျဖင့္ ဆိုရွယ္ လစ္ပရိသတ္မ်ားကို ျမႇဴဆြယ္ျခင္း ျဖစ္ ေၾကာင္း ေနာက္မွ ဖြင့္လွစ္ေျပာၾကား၏။ သို႔ေသာ္ ထိုမိ္န္႔ခြန္း ထြက္ေပၚလာျခင္း သည္ ထုိအခ်ိန္က အေျခအေနကို ပိုမို တင္းမာေစခဲ့သည္မွာ အမွန္ျဖစ္၏။

          ဖဆပလေခါင္းေဆာင္ေတြကို တစ္ ဖက္သတ္ ပုတ္ခတ္စြပ္စြဲေရးသားေနၾက တဲ့သတင္းစာေတြဆိုတာ အမွန္စင္စစ္ ေတာ့ လယ္ပိုင္ရွင္ႀကီးေတြနဲ႔ အရင္းရွင္ ႀကီးေတြကို မ်က္ျခည္ျပတ္သြားေအာင္ မဲၿပီး တိုက္ေနၾကတဲ့ လယ္သမားနဲ႔ အလုပ္ သမားေတြကို လမ္းလႊဲေပးေနၾကတာပဲ။ အဲဒါ တျခား မဟုတ္ဘူး။

          သူတုိ႔က ဒီလို လမ္းလႊဲေပးတုိင္း လူထုက လမ္းလႊဲကို မလိုက္ပါဖို႔ လိုပါ တယ္။ သူတို႔ေရးတာေတြဟာ ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး။ သူတုိ႔ ဒီလို တစ္ဖက္ သတ္ ပုတ္ခက္ေရးေနၾကလို႔ ဖဆပလ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္လည္း မပ်က္ႏိုင္ပါဘူး။ ဖဆပလ အစိုးရလည္း ျပဳတ္မက်ႏုိင္ပါဘူး။ အခု ဆိုရင္ ဖဆပလကို ေထာက္ခံေရးသား ေနတဲ့ သတင္းစာေတြလည္း ရွိပါေသး တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီသတင္းစာေတြ အားလံုး ၀ိုင္းၿပီး၊ အခု ေရးေနတာေတြထက္ ဆယ္ဆပိုေရးေတာင္ ဖဆပလအလံ ေတာ္ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္၊ ဆိုရွယ္လစ္၊ ေတာင္သူလယ္သမား၊ အလုပ္သမား၊ လူငယ္ ကရင္ အမ်ိဳးသမီး အစရွိတဲ့ အဖြဲ႕ေတြဟာ ေရပက္လို႔ မ၀င္ႏိုင္ေအာင္ စည္းစည္းလံုးလံုး ရွိေန သေရြ႕ ဖဆပလမွာ ဘာမွမျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ မွတ္ထားလုိက္ၾကပါ။

          ဒီသတင္းစာေတြသာမက သူတုိ႔ ဘိုးေအေတြပါ ၀ိုင္းပုတ္ခက္သည့္တုိင္ ေအာင္ ဖဆပလထဲမွာ စည္းစည္းလံုးလံုး ရွိၾကရင္ ဘာမွစိုးရိမ္စရာ မရွိပါဘူး။

          အဲဒီေတာ့ အလုပ္သမားနဲ႔ လယ္ သမားထုႀကီးကသာ သတင္းစာေတြက ေျခတို႔တိုင္း၊ လမ္းလႊဲေပးေနတိုင္း၊ လမ္း လႊဲသို႔ လုိက္မသြားဘဲ ရန္သူအစစ္ကို မ်က္ေျခည္ ျပတ္မခံဘဲ မဲၿပီး တိုက္ၾကဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ တရား လက္လြတ္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ေရးသားေနၾက တဲ့ သတင္းစာေတြကို ဖဆပလအစိုးရက ဥပေဒအတိုင္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေရးယူ မယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ကတိေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပး သလို ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ကတိတစ္ခုေပးၾကပါ။ အဲဒီ ကတိကေတာ့ တျခား မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီကေန႔ စီတန္းလမ္း၊ ေလွ်ာက္ပြဲမွာ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တုန္း ကလို တရားလက္လြတ္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ မျဖစ္ေစရပါဘူးဆိုတဲ့ ကတိပါပဲ။ အဲဒီ ကတိကို ခင္ဗ်ားတို႔ ေပးႏိုင္ၾကပါ့မလား။ (ပရိတ္သတ္ --- ေပးတယ္)

          ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မွာ သူ၏ ပန္းၿခံမိ္န္႔ခြန္း ေၾကာင့္လည္း ပါလီမန္၌ သကၤာရွင္းရ ျပန္၏။ ဆိုရွယ္လစ္မ်ားက ထပ္မံက်ဴးလြန္ ဦးမည့္ လက္ၡာရွိပံု အတြင္းေရးမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာျပသျဖင့္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေကာင္းေသာ ေျဖရွင္းခ်က္ပါေပ။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္-ပင္းသေလာ

စက္႐ိုက္ခ်ိဳးတဲ့ လူေတြဘက္က ကၽြန္ေတာ္ (ပင္း)ေနတယ္လို႔ စြပ္စြဲတဲ့လူေတြက သတ္ေသျပတာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ရွိပါ တယ္။ တစ္ခ်က္က မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔က ဗႏ္ၶဳလပန္းၿခံထဲမွာ က်င္းပတဲ့ ေတာင္သူ လယ္သမား အစည္းအေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ တက္ၿပီး စကားေျပာတာ ျဖစ္တယ္။ အျခားတစ္ခ်က္ကေတာ့ ဖဆပလဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္နဲ႔ အစိုးအဖြဲ႕တို႔က သတင္းစာေတြနဲ႔  အဆက္ျဖတ္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ ပထမအခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အရင္ရွင္းျပပါမယ္။ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔က ဗႏ္ၶဳလပန္းၿခံထဲမွာ က်င္းပ တဲ့ အစည္းအေ၀းဟာ စက္ေတြ ႐ိုက္ခ်ိဳး ၾကတဲ့ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔ မတိုင္းမီ ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သေဘာ တူညီခ်က္နဲ႔ ဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ေတာင္သူ လယ္သမား အစည္းအေ၀း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစည္းအေ၀းရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ ကေတာ့ လယ္ပိုင္ရွင္မ်ားရဲ႕ ျပည္လံုး ကၽြတ္ အစည္းအေ၀းကို ကန္႔ကြက္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ထပ္မံ ဖ်က္ဆီးဦးမယ္တဲ့

ဒါေပမဲ့ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ စက္႐ိုက္ခ်ိဳးပြဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၁၅ ရက္ေန႔ မွာ ဒီအစည္းအေ၀းကို ခြင့္ျပဳသင့္ မျပဳသင့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အထူးပဲ စဥ္းစားရပါ တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အစည္းအေ၀းလည္း ျဖစ္သည့္အျပင္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္လည္း သေဘာတူ ထားၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ အစည္း အေ၀းလည္း က်င္းပဖို႔ ခြင့္ျပဳလို္က္ပါ တယ္။ အဲဒီလို ခြင့္ျပဳၿပီး ဘာမွမၾကာမီ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပါလီမန္အတြင္း၀န္ ဦးအုန္း က အေရးႀကီးတဲ့ ကိစ္ၥတစ္ခုကို လာၿပီး တိုင္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ တိုင္ခ်က္က တျခား မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအစည္းအေ၀းပြဲႀကီး အၿပီးမွာ သတင္းစာ တိုက္ႏွစ္တို္က္မွ တစ္ပါး အျခား သတင္းစာတိုက္ေတြ အားလံုးကို အစည္းအေ၀းတက္တဲ့ လူထု ႀကီးက ထပ္မံ ဖ်က္ဆီးပစ္ဦးမယ္လို႔ သတင္းစာဆရာ တခ်ိဳ႕က တယ္လီဖုန္းနဲ႔ အေၾကာင္းၾကားတယ္ဆိုတဲ့ တိုင္းတန္း ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

          အစည္းအေ၀း ဘာေၾကာင့္တက္ရသ လဲ။ အဲဒီ တိုင္တန္ခ်က္ကို ရရခ်င္းပဲ အစည္အေ၀း ကမက ထျပဳလုပ္မည့္ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေခၚလိုက္ တယ္။ ေခၚၿပီး အစည္းအေ၀းမွာ သူတို႔    ခ်မွတ္မည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ယံုၾကည္ တယ္။ မပါသင့္တဲ့ စာေၾကာင္းအခ်ိဳ႕ကို ျပင္တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အစည္းအေ၀း အၿပီးမွာ ၁၂ ရက္ေန႔ကလို မျဖစ္ေစရပါဘူး  လို႔ ဆိုတဲ့ ဂတိကိုေတာင္းတယ္။ သူတို႔လည္း ကတိေပးၾကတယ္။ ဒီ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ၿပီးလွ်င္ ၿပီးျခင္း မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔ကလို အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ရေအာင္ အကာအကြယ္ အစီ အစဥ္ေတြ လုပ္ၿပီးၿပီးလားလုိ႔ ဦးေအာင္ခ်ိန္ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေခၚေမးပါတယ္။  လုပ္ၿပီးတဲ့ အေၾကာင္း  ဦးေအာင္ခ်ိန္က ျပန္ေျပာပါ တယ္။ ေသခ်ာသည္ထက္ ေသခ်ာေအာင္ စိတ္ခ်ရပါ မည္လားလို႔ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္ ထပ္ၿပီး ေမးပါေသးတယ္ စိတ္ခ်ရပါတယ္လို႔ ဦးေအာင္ခ်ိန္က ျပန္ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီေလာက္အထိ တစ္ဖက္ ကျပင္ဆင္ ထားပါတယ္။ ဒီလုိဆိုရင္ အစည္းအေ၀းကို ဘာေၾကာင့္ တက္ရ သလဲလို႔ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔က က်င္းပခဲ့ တဲ့ ဒီအစည္းအေ၀းကို ကၽြန္ေတာ္ သြားတက္တာက အမွန္စင္စစ္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ဖိတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ လာၿပီး စကားေျပာမည္လို႔ အေၾကာင္း ၾကားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သြားေျပာ တာပါ။ ေျပာေတာ့ေကာ ဘာေတြေျပာ သလဲ။ စက္ေတြ႐ိုက္ခ်ိဳးတာ မွန္တယ္လို႔ ေျပာသလား။ မေျပာပါဘူး။ ေျပာတာရဲ႕ အခ်ဳပ္က ေတာင္သူလယ္သမား ေခါင္း ေဆာင္ေတြကို တာ၀န္မဲ့ ဥပေဒလက္လြတ္ေရးသားေနတဲ့ သတင္းစာေတြ ကို ဥပေဒအရ အေရးယူဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမွ လူထုႀကီးကို ကတိေပး တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးသလို အစည္းအေ၀း လူထုႀကီး ကလည္း မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔က တာ၀န္မဲ့ အျဖစ္ အပ်က္မ်ိဳး မျဖစ္ေစရပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္သြားေမးတာ အဲဒီစကားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီ အစည္းေ၀း တက္တာဟာ စက္႐ိုက္ခ်ိဳးတဲ့ တာ၀န္မဲ့ ဥပေဒလက္လြတ္ျပဳတဲ့ လူေတြ ကို (ပင္း) သို႔မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္လာမွလူေတြကို ဖမ္းလား ဆီးလားလုပ္ၿပီး ႏွိမ္နင္းတာထက္ မဖမ္းမ ဆီးရဘဲႏွင့္ ေအးေအးေဆးေဆး တားဆီး ႏုိင္လွ်င္ တားဆီးရေအာင္ဆိုတဲ့ သေဘာႏွင့္ သြားတယ္ဆိုတာ ထင္ရွား ပါတယ္။

          ႐ိုက္ခ်ိဳးတဲ့ လူေတြဘက္က ကၽြန္ေတာ္ (ပင္း) ေနတယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲ ခ်က္ဟာ တကယ္မွန္မယ္ဆိုရင္ ဒီကိစ္ၥမွာ အမွန္ဘဲ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ကို ရယူအပ္တဲ့ ကိစ္ၥျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ကို ရယူ႐ံုသာမက ကၽြန္ေတာ့္ကိုပါ အယံုအၾကည္ မရွိတဲ့ အဆိုကို တင္သြင္းသင့္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္ လို႔လည္းဆိုရင္ တရားဥပေဒအရ တိတိ က်က်မလုပ္ဘဲ တာ၀န္မဲ့ ဥပေဒ လက္လြတ္လုပ္တဲ့ လူေတြကို (ပင္း) ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တရာ သျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္လိုတဲ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမဆို ၀န္ႀကီး ခ်ဳပ္ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ စက္ေတြ႐ိုက္ခ်ိဳးေနတဲ့ လူေတြဘက္က တိုက္႐ိုက္ ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ပင္း) ေနတယ္ဆိုတာကို အနည္းငယ္ မွ်သံသယ ကေလးပင္ ရွိေနၾကရင္ ဖဆပလ အျပင္ဘက္က အမတ္ေတြ သာမကဘူး ဖဆပလ အမတ္မ်ား ကိုယ္တိုင္က ေခါင္းေဆာင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ကို ျဖဳတ္ခ်ၾကရန္ ကၽြန္ေတာ္ ေလးေလး နက္နက္ တိုက္တြန္းပါတယ္။ (ၾသဘာ သံမ်ား)

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
ဘိရမာ ၀ါးတားဂိတ္ အပိုင္း (4) စာသား PDF ဖိုင္ယူရန္ Click